zmiany w kodeksie pracy

Zmiany w kodeksie pracy 2016

Spośród licznie nowelizowanych w ostatnim czasie przepisów, zmiany w kodeksie pracy mogą okazać się szczególnie ważne, bo dotyczą bardzo szerokiej grupy osób. W 2016 roku zacznie obowiązywać szereg zmian w przepisach dotyczących zatrudnienia.

zmiany w kodeksie pracy

Co zmieni się w kodeksie pracy 22 lutego?

Już od 22 lutego 2016 r. wchodzą w życie zmiany w zakresie zawierania i rozwiązywania umów o pracę na czas określony. Do tej pory istniało ograniczenie do dwóch umów terminowych, ale nie było ograniczenia czasowego. Od lutego bieżącego roku pracodawca może zawrzeć z pracownikiem tylko trzy umowy o pracę na czas określony, przy czym łączny okres obowiązywania tych umów nie będzie mógł trwać dłużej niż 33 miesiące. Przerwa między kolejnymi umowami nie będzie mieć znaczenia. Od tej zasady będą obowiązywały wyjątki: w przypadku zastępstwa innego pracownika, prac sezonowych i dorywczych, pracy w placówkach zagranicznych, pracy na czas kadencji oraz w przypadku, gdy pracodawca wskaże obiektywne przyczyny leżące po jego stronie. Nie wiadomo, jak pracodawcy będą wykorzystywali przesłankę „obiektywnych przyczyn leżących po ich stronie” i jak będą to pojęcie interpretowali. W praktyce bowiem ów przepis może stać się polem do nadużyć. Pracodawcy będą mogli zatrudniać tego samego pracownika na czas określony przez więcej niż ustawowe 33 miesiące, tłumacząc wydłużony czas zatrudnienia niedookreślonymi ustawowo „obiektywnymi przyczynami”, co w konsekwencji będzie w niektórych przypadkach prowadziło do obejścia przepisów prawa pracy. Natomiast wprowadzane zmiany przepisów o zawieraniu umów na czas określony miały stanowić ochronę pracowników przed dotychczasowym nadużywaniem zawierania przez pracodawców umów na czas określony bez uzasadnienia i w tych sytuacjach, w których pracownicy świadczyli pracę w sposób typowy dla umowy na czas nieokreślony.

Zmiana długości terminów wypowiedzenia

Zmianie ulegają także długości terminów wypowiedzenia. Okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony i umowy o pracę zawartej na czas określony jest uzależniony od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i będzie wynosił:

  • 2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy przez okres krótszy niż 6 miesięcy,
  • 1 miesiąc – w przypadku zatrudnienia przez okres co najmniej 6 miesięcy, ale nie dłuższy nić 3 lata,
  • 3 miesiące – w przypadku zatrudnienia przez minimum 3 lata,
  • 2 tygodnie – w przypadku zatrudnienia u danego pracodawcy przez okres krótszy niż 6 miesięcy.
Przeczytaj też:  Umowa zlecenia a umowa o dzieło

Nastąpiło zatem zrównanie okresów wypowiedzenia obowiązujących przy umowach o pracę na czas nieokreślony z okresami wypowiedzenia obowiązującymi przy umowach na czas określony. Zmiana podyktowana była chęcią ochrony zatrudnienia pracowników na umowach na czas określony. Przepisy normujące okresy wypowiedzenia mają charakter bezwzględnie obowiązujących i nie mogą być zmieniane w drodze umowy o pracę w taki sposób, który oznacza pogorszenie sytuacji pracownika. Pracodawca nie może zatem skracać okresu wypowiedzenia pracownikowi wbrew jego woli. Natomiast orzecznictwo i doktryna dopuszcza w szerokiej mierze umowne ustalanie dłuższego okresu wypowiedzenia dla pracodawcy, jak i pracownika, jeżeli ich wydłużenie następuje za obopólną zgodą, co po nowelizacji nie ulegnie zmianie.

Ważną zmianą w Kodeksie pracy jest też zniesienie umowy na czas wykonywania określonej pracy oraz odrębnie uregulowanej umowy na czas zastępstwa nieobecnego pracownika. W ich miejsce zawierane będą umowy na czas określony.

Przepisy przejściowe

Co stanie się z umowami o pracę zawartymi na czas określony przed wejściem w życie zmian? Od 22 lutego 2016 r. nadal nie będzie można wypowiedzieć umowy na czas określony, trwającej w tym dniu, jeśli nie zawiera klauzuli dopuszczającej jej wypowiedzenie. W praktyce umowa taka będzie trwała do końca okresu, na jaki została zawarta. Natomiast jeżeli umowy były zawarte na okres dłuższy niż sześć miesięcy, to będą już podlegały nowym przepisom. Do 33-miesięcznego okresu zatrudnienia będzie zaliczany okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, który przypada od dnia wejścia w życie nowych przepisów. Jeżeli na przykład z tym samym pracownikiem były już zawarte dwie kolejne umowy na czas określony, to będzie można z nim zawrzeć jeszcze tylko jedną na czas określony. Gdy pracodawca zawrze czwartą umowę albo ich łączna długość przekroczy 33 miesiące, to z mocy prawa taka umowa będzie traktowana jako umowa o pracę na czas nieokreślony. Z kolei według przepisów przejściowych do już zawartych umów na czas wykonywania określonej pracy nadal będą stosowane przepisy dotychczasowe.

Przeczytaj też:  Czym jest i czemu służy księga wieczysta?

 

Autorka: Zofia Urzędowska

Podziel się artykułem: